Όλα ..... μια "Ελλάδα"

..
Έτσι απλά χάσαμε τα ονόματά μας
Έτσι απλά τις πόλεις μας
Κι ακόμα πιο απλά τους φίλους μας..

Όλα τρέχουν… κι’ εσύ αναγκαστικά
Κι’ όλοι κρυβόμαστε σαν μικρά παιδιά..
«Πιάσε με ..αν μπορείς..»
Πόλη στην πόλη ,άγνωστη διεύθυνση
Και οι αριθμοί στην πόρτα ν’ αλλάζουν κάθε τόσο

« Φτού και βγαίνεις..»
Βγαίνεις και δεν τολμάς να ξαναμπείς
Γιατί οι πόρτες που σου δείχνουν είναι ψεύτικες.
Και σε σένα και σε άλλους.. Για να γίνεις ενοχλητικός;
Μην αναρωτιέσαι γιατί..Τίποτα δεν θέλουν να πετύχουν..
Πάντα τα παιδιά κάτι χρειάζονται για να γελάσουν..

Και συ απλά κρύβεσαι και βλέπεις από μακριά
σκιές να πηγαινοέρχονται χωρίς όνομα
από πόλη σε πόλη και οι άριθμοί πολλοί και ψεύτικοι

Και πώς να επιτρέψεις να γίνουν « ανάμνηση» οι φίλοι.
πώς τους δικούς σου ξένους ν’ αρνηθείς ..
Τους «δικούς σου» ξένους.. κουνάς το κεφάλι και γελάς ...
"Ο ξένος ποτέ δεν είναι κανενός.. "
Δικός σου, σίγουρα όχι..

Εγωϊσμός

......


ή Υπερηφάνεια;

Το.. τρία..

....
Πνίγομαι σου λέω…μη με ρωτάς.. ακόμα θυμάμαι..
Μα ίσως να σε φοβάμαι..
όπως όλα τα όμορφα πράγματα που δεν κρατάνε πολύ.
Αυτά ..τα όμορφα που κοιτάμε στις βιτρίνες και ονειρευόμαστε
μέχρι κάποιος βιαστικός του δρόμου να πέσει πάνω μας και μας ξυπνήσει..
Σου είπα ποτέ πως εγώ ο δρόμος; Εγώ ο βιαστικός;

Πνίγομαι σου λέω…μη με ρωτάς.. ξέχασα τις λέξεις..
Αν δεν τις χειρίζεσαι σωστά τις ξεχνάς
για να μη σε σκοτώσουν..
Καμιά φορά τις σκορπάς σε «αγνώστους» .. κι έχεις πεθάνει..
δεν το ξέρεις.. το σώμα μόνο αντιδρά «επιθανάτια»
μα εσύ έχεις φύγει… αυτό το αθάνατο νερό… πλάνη..

Πνίγομαι σου λέω.. μη με κοιτάς… δεν βλέπω..
Όλη η ζωή σε εικόνες…ασπρόμαυρο φιλμ… ταινία ..
Περνάνε η μια την άλλη χωρίς να τις προλαβαίνω
Κομμένες.. μονταρισμένες.. χωρίς να βγάζω νόημα..
Ακριβώς όπως οι ζωές των δρόμων και των βιαστικών..

Καταθέτω τα όπλα.. δεν έχω πια τίποτα να πω…να κάνω,
να ζητήσω ..να απαντήσω.. παρακολουθώ μόνο..αυτό έμεινε..

Πρώτος..Δεύτερος...και τρίτος..

......

Ο τρίτος σε αρκετές περιπτώσεις είναι ένας ηλίθιος
Είναι ο τρίτος που φωνάζουμε έτσι για να μην είμαστε μόνοι μας.
Αυτός μπορεί να μη θέλει να ρθεί για δικούς του λόγους αλλά είπαμε… ηλίθιος.

Ένας ηλίθιος μπορεί να βρεθεί σε πολλές συζητήσεις σοβαρές και μη..
που βεβαίως δεν είναι ικανός να τις ξεχωρίσει.. και οι άλλοι το ξέρουν..

Μπορεί ακόμα να βρεθεί μπροστά σε έναν τρυφερό διάλογο και να μην αναρωτηθεί «εγώ τι διάολο θέλω εδώ!»
Διάλογος μεταξύ δύο ατόμων μπορεί να γίνει με πολλούς τρόπους..
Αλλά το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.. πομπός και δέκτης και το ανάποδο..

Ο παρακάτω διάλογος είναι περίεργος…αλλά μόνο για τον ηλίθιο..

- Πρώτος: Κράτησέ με (Διονυσίου)
-Δεύτερος: Είπα να φύγω (Αδαμαντίδης)
-Πρώτος: Όλα για σένα είμαι εγώ (Μητροπάνος)
-Δεύτερος: Φύλλα φθινοπωρινά ( Φ. Νικολάου)
-Πρώτος: Ένα τραγούδι πες μου ακόμα (Ρίτα )
-Δεύτερος: Έκλαψα χθες (ίσως Μαρινέλα)

Ο τρίτος στον κόσμο του!!!!!!

Και ό διάλογος συνεχίζεται μεταξύ των δύο:
-Όσοι αγαπούν..
-Εγώ ειμαι αητός
-Μυστικέ μου έρωτα..
-Θυσιάστηκα για σένα
-Στο άδειο μου πακέτο..
-Συγνώμη
-Έρωτα μου αγιάτρευτε..
-Εσύ μου μιλάς στην καρδιά μου
-Παράπονο μου..

Ο τρίτος εκεί… χαμπάρι!

-Το ποτάμι
-Το φορτηγό
Ιστορία μου
-Με τελείωσες
-Σε σκέπτομαι..
Κτλ. Κτλ.. κτλ …κτλ ..κτλ.. .κτλ

Και να και ένα για τον ηλίθιο για να περνά
την ώρα του…

Maraz (Sibel Can) !!!!!!!!! (γέλια... οι δύο!!!)


ΥΓ: Το «τρίτο» παρεμπιπτόντως είναι και μία σάλτσα ιταλική
που παρασκευάζεται με βασιλικό, κουκουνάρι κτλ
κάτι σαν το "πέστοοοοοοοοο!!!!!"
Με ντουντούκα , με γιουκαλίλι με ότι θές…ηλίθιε!
Αλλά πές το σε σένα … για να το χωνέψεις τρίτε!!!

ΥΓ2 Τη σάλτσα τη ξέρουμε όλοι είνα συνοδευτικό για να νοστιμίσει
το φαϊ..